Delalma

[Memorius]

Delalma - Delalma (2023)

tracklista:

1.Acto de Fe 7:03

2.Renegar de Ti 6:04

3.Mañana Vuelve a Oscurecer 4:30

4.Ritual 4:35

5.Y Aún Siento Estar Allí 5:03

6.Pido a Dios 1:49

7.La última Noche 4:37

8.Luz ni Tiempo 10:12

9.¿Y Ahora Qué? 6:22

10.El Mirlo 5:06

11.Cárcel de Cristal 5:57

12.Quédate 5:28

rok wydania: 2023

gatunek: melodic power metal

kraj: Hiszpania

skład zespołu:

Ramón Lage - śpiew

Manuel Seoane París - gitara

Jesús Cámara Ruiz - gitara basowa

Dave Lande - perkusja
Manuel Ramil - instrumenty klawiszowe

DELALMA to kolejna nowa super grupa gwiazd power metalowej sceny hiszpańskiej, tym razem skupiona wokół Manuela Seoane, znanego z LUJURIA, a w ostatnich latach z niemieckiego SINBREED i hiszpańskiej ikony MAGO DE OZ. To on jest twórcą kompozycji umieszczonych na tej pierwszej ich płycie, wydanej w styczniu przez Maldito Records. Wokalistą jest Ramón Lage z AVALANCH, a instrumenty klawiszowe to Mistrz Manuel Ramil (WARCRY, ADVENTUS, AVALANCH).

Stylistycznie można by powiedzieć, że mamy tu do czynienia z wypadkową łagodnej melodyjności ADVENTUS i lekko podanej wysublimowanej progresywności AVALANCH z pewnym rysem melodic metal/hard rock, który w przypadku kompozycji Seoane, jeśli się spojrzy na jego poza stricte metalowy dorobek, wcale nie dziwi. To wszystko słychać już w pierwszym rozbudowanym Acto de Fe, pięknym utworze w latino sentymentalne manierze i jak to miło usłyszeć ponownie w takim repertuarze będącego w wybornej formie Ramóna Lage. I jak miło usłyszeć te zgrabne, zwiewne dialogi gitarzysty i Manuela Ramila, który bardzo dużo interesujących motywów klawiszowych planu drugiego zaprezentował na tym albumie. Także w takich, powiedzmy lekko dyskotekowo - fińskim stylu w przebojowym i przepełnionym emocjami znakomitym Renegar de Ti. I zaraz potem wspaniały w wykorzystaniu europower motywów mega energiczny Mañana Vuelve a Oscurecer. Klasa, klasa!  Jaki nośny refren! Jest tu także oparty w dużym stopniu o wzorce skandynawskiego gothic metalu spokojny i miarowy Ritual, jest także niezbyt szybki, lekko progresywny w manierze AVALANCH Luz ni Tiempo z mroczną narracją i aktorskim, dramatycznym przekazem wokalnym Ramona, a przy tym jaki ładny, romantyczny refren się tu pojawia. Długi, bardzo długi utwór, ale trzyma w napięciu i przykuwa uwagę do ostatniej sekundy. Bardziej rockowe, choć oparte o melodic metalowe, romantyczne fundamenty kompozycje to Y Aún Siento Estar Allí i urzekający partiami utkanymi z gitar akustycznych i mocniejszymi akcentami La última Noche. Pięknie tu śpiewa Ramón Lage, przepięknie! Podobnie jak w jakże delikatnym i wysublimowanym ¿Y Ahora Qué? z elementami progresywnymi w sposobie przekazu, przy czym rewelacyjny refren wyrasta tu tak niespodziewanie z pastelowej melodii głównej. Tak, jest tu sporo tej przyjaznej progresywności, także w łagodnym El Mirlo, gdzie po raz kolejny mamy zdecydowany mix AVALANCH i ADVENTUS bardzo wysokiej jakości.

A pod koniec wielki hit, pełen emocji i elegancji Cárcel de Cristal, gdzie z ogromną pewnością siebie dążą do mocarnego, chwytliwego refrenu i doprawdy większość refrenów z tego albumu jest po prostu mistrzowska. Gustowna partia pianina i gitary akustycznej rozpoczyna Quédate i album zamyka poetyka klasycznego, ciepłego i refleksyjnego stylu latino metal.

Tyle hitów...

Wykonanie jest wyborne i chyba po raz pierwszy Seoane jako gitarzysta w pełni do siebie przekonuje, grając niezmiernie kreatywnie i różnorodnie. Sound znakomity także na granicy tego co można usłyszeć w przypadku AVALANCH i ADVENTUS. Mix wieloplanowy i głęboki.

Gdy zbiera się ekipa takich gwiazd jak tutaj, to o końcowy rezultat można być spokojnym. Doskonały zespół gra świetną muzykę. Dla fanów latino power metalu pozycja absolutnie obowiązkowa.

ocena: 9,5/10

new 31.01.2023

[SteelHammer]

Delalma - Santa y Compaña (2026)



Tracklista:

CD1 Santa:
1. Compaña  
2. Uno a Uno  
3. Voy Muriendo 
4. Néboa  
5. He Vuelto A Verte  
6. Litio  
7. Solo Entonces 
8. Delalma A Través

CD2: Compaña
1. Maldito Sea El Día 
2. Te Vi Nacer 
3. La Ira Del Mirlo  
4. Ausencia De Luz  
5. En Otra Vida 
6. Y Así Será 
7. Cosas Por Decir
8. Vuelvo A Mi Hogar

Rok wydania: 2026

Gatunek: Melodic Heavy Metal

Kraj: Hiszpania

Skład zespołu:

Manuel Seoane París - gitara

Jesús Cámara Ruiz - gitara basowa

Dave Lande - perkusja

Gościnnie:
Ronnie Romero - śpiew (CD1: 1, 3, 6, 7, 8/ CD2: 1, 5, 7, 8)
Carlos Escobedo - śpiew (CD1: 2, 7/ CD2: 6)
José Andrëa - śpiew (CD1: 4, 7/ CD2: 3, 7)
Patricia Tapia - śpiew (CD1: 5/ CD2: 5)
Tete Novoa - śpiew (CD1: 8/ CD2: 6)
Fran Rivas - śpiew (CD2: 2)
Vito Íñiguez - śpiew (CD2: 4, 6)

Niestety, nie udało się utrzymać składu DELALMA i ostatecznie z grupy odeszli znakomity wokalista Ramón Lage oraz klawiszowiec Manuel Ramil, pozostawiając dalszą działalność grupy pod znakiem zapytania. O grupie ucichło do 2025 roku, kiedy Manuel Seoane París ogłosił, że grupa nie została rozwiązana oraz trwają prace nad nowym albumem.

Cisza była długa, nowy skład owiany tajemnicą, ale płyta (czy może raczej płyty) w końcu została wydana w marcu 2026 roku nakładem hiszpańskiej wytwórni Maltido Records.

To album koncepcyjny, kontynuujący historię Lazaro, którą opowiadali na debiucie. Są obecne różne interludia i narracyjne przerywniki w obrębie kompozycji i to po części najsłabszy element tego LP, tak jak zbiór gwiazd, aby stworzyć podział na role. Nie mam tutaj na myśli wykonania, ponieważ wokaliści zaśpiewali wspaniale i do całego przedsięwzięcia podeszli bardzo poważnie, ale czasami można odnieść wrażenie zbędnego, stylistycznego eklektyzmu. 

Słusznie podjęto decyzję, aby to Ronnie Romero był gwiazdą tego LP i śpiewa on w większości stworzonego tutaj materiału. Forma jak zwykle wyborna, kompozycje ewidentnie stworzone pod niego, chociaż rozpoczynający przedstawienie Compaña to sprawny, ale jednak tylko dobry heavy metal, gdzie najlepszym elementem są przyspieszenia, których jest mało, a narracja wpleciona została dość topornie. Uno a Uno z Carlosem Escobedo jest za to wyborny i to melodic heavy metal wysokiej, iberyjskiej klasy, pełen ciepła, przebojowości, kapitalnymi aranżacjami i ozdobione świetnymi solami gitarowymi Manuel Seoane París. O ile przy Compaña można delikatnie kręcić nosem, to Voy Muriendo rozszarpuje i zabija swoim klimatem i wykonaniem, poziomem godnym hiszpańskiej ekstraklasy. Néboa to zaczepiający o przeciętność modern heavy, za to duet wokalny José Andrëa z Patricia Tapia w He Vuelto A Verte przepiękny, przecudowny! Co za przestrzeń, ciepło i romantyzm, kontrastujący z ostrymi partiami! Pięknie się tutaj uzupełniają, klimat budowany jest wzorowo. Słoneczny Litio jest mistrzowski i jest tutaj wszystko, co najlepsze z AVALANCHE, a podział na role w Solo Entonces został dobrze rozplanowany w kwestii wokalistów, solo gitarowe wyborne, jednak czegoś w refrenie tutaj zabrakło i nie jest to tak porywające, jak kończący pierwszą część Delalma A Través, gdzie Romero śpiewa z Tete Novoa. Co za zniszczenie w stylu MASTERPLAN!

Maldito Sea El Día to wstęp do drugiej części opowieści, Compaña, i to jest wybornie poprowadzony, dumny heavy metal z soczystymi gitarami i pulsującym, gęstym basem, gdzie Dave Lande miażdży swoimi bębnami. Znów MASTERPLAN, znów ADVENTUS, ale jak pięknie rozwijają skrzydła w tym wybornym refrenie! Ronnie Romero to prawdziwy Mistrz i tylko on mógł tak zaśpiewać. Dziewięć minut? Zupełnie nieodczuwalne i wszystkie zarzuty, które można było mieć do otwieracza części pierwszej, zniknęły. Wzorowo poprowadzone, dużo energii, hiszpańskiego, pozytywnego ducha! Nawet narracja została wpleciona sensowniej, a Manuel Seoane París dopowiada tutaj wspaniale historię. Fenomenalny jest Te Vi Nacer z Fran Rivasem, który prezentuje się tutaj o wiele lepiej, niż w macierzystym EYREM, z ładnym, eleganckim refrenem w stylu AVALANCH i przestrzeń wokalna jest tutaj ogromna. W La Ira Del Mirlo bawią się motywami ancient i José Andrëa radzi sobie tutaj dobrze i tu znów coś z ADVENTUS, coś z MASTERPLAN, tego bardziej progressive z Altzi niż z Jornem, szczególnie w aranżacjach. Ausencia De Luz wypada słabo i amatorsko, od niezwykle topornego wstępu rodem z zakrapianych sesji TANKARD, po refren, z którego niewiele wynika i jeszcze mniej zostaje. En Otra Vida to wyborna odtrutka z mistrzowskim duetem Patricia Tapia z Ronnie Romero, jest ciepło, jest romantycznie przy gitarach akustycznych, ale nierówności tego double albumu tylko się pogłębiają w Y Así Será, gdzie progressive wzięło górę nad refrenem, motywy zmieniają się chaotycznie, a sami wokaliści zostali tutaj dopasowani średnio. Cosas Por Decir to za to wzorowy duet Romero z José Andrëa, z cudownymi planami symfonicznymi. I w końcu punkt kulminacyjny całego konceptu, Vuelvo A Mi Hogar, ponad 10 minutowy kolos, gdzie Ronnie Romero śpiewa sam i czaruje, chwyta za serce, progressive metalowa natura w aranżacjach tej kompozycji nie odpycha, a wykonanie jest wyśmienite. Manuel Seoane París zagrał tutaj swoje najlepsze solo, tak kolorowe, dopowiadające historię, przy czym sekcja rytmiczna równie rewelacyjna, a sama część konceptualna wpleciona lepiej i nie zaburzająca samej kompozycji. Wyśmienite zakończenie.

Produkcja jest bardzo dobra, chociaż bardziej przypominająca melodic heavy metalowe projekty Romero, ale to dobrze, ponieważ idealnie to podkreśla wszystkie najbardziej udane refreny. I do tego bas wspaniale pulsuje i nic nie przytłacza. Sound w końcu nie może być zbyt ciężki, skoro to materiał trwający niemal 100 minut. Słabszych kompozycji należało się pozbyć, ale nie trudno zrozumieć, że problemem mogło być wytypowanie, co ma polecieć.

LP nie tak zwarty, jak debiut, ale to bardzo solidna dawka hiszpańskiego melodic heavy metalu, który potrafi chwycić za serce i wyszło to jednak ciekawiej od tegorocznego MASTERPLAN, który w jakimś stopniu próbował nagrać materiał podobny.

Fani powinni być usatysfakcjonowani, nawet mimo pewnych słabości i nierówności.

Ocena: 9/10

SteelHammer